« او گفت : چشم عاشق نسبت به عيوب معشوق كور است ؛ « او گفت : اگر با دانشمندتر از خودت خواستى صحبت كنى ، مطالب خود را خلاصه كن و با درازى سخن و پرگوئى طرف را خسته و او را نيز ستايش منما و اگر با فردى كه دانشش از تو كمتر است طرف صحبت شدى ، با الفاظ سهل و آسان صحبت كن ، تا در آخر توضيح تو مطلب را دريابد ؛ « او گفت : حلم را بايد به كسى نسبت داد ، كه قدرت بر سطوت داشته باشد ، چنان كه زهد را هم بايد به كسى نسبت داد ، كه بتواند زاهد نباشد ؛ « او گفت : آدمى كه عزت نفس داشته باشد ، در موقع تنگ‌دستى ذليل مىگردد ؛ « او گفت : خوش‌اخلاق كسى است كه در مقابل شخص بداخلاق صبر داشته باشد ؛ « او گفت : شريف‌ترين مردم كسى است كه فضايل او ذاتى باشد ، نه آنكه فضائل را به خود به‌بندد ، زيرا كسى كه فضيلت در او ذاتى است ، طبعا آن فضائل او را بلندمرتبه مىكند و كسى كه فضيلت در او عرضى است خود را فاضل جلوه مىدهد ، ولى او را بالا نمىبرد ؛ « او گفت : حياء اگر در حد متوسط باشد ، انسان را از امورى كه موجب عجب است بازمىدارد و اگر افراط در حيا نمايد ، انسان را از فراهم ساختن ما يحتاج خود باز مىدارد ولى اگر بىحيا بود ، لباس عزت را در بسيارى از احوال از تنش بيرون مىآورد ؛ « او گفت : اگر دشمنت تحت قدرت و اختيار تو درآيد ، از عداد دشمنانت خارج شده و جزو جلال تو خواهد شد ؛ « او گفت : شايسته است انسان صورت خود را در آئينه بنگرد ، اگر زيبا بود نگذارد امر زشتى بر آن زيبائى چيره شود و اگر زشت بود ، امر زشت ديگرى را بر آن اضافه ننمايد و بين دو زشتى جمع نكند ؛